Kitchen Village από τον Chef Βασίλη Καρανικόλα
  • Kitchen Stories

    To… «μαυρισμένο» παγωτό

    0 Σχόλια

    Το goth ice cream όπως είναι γνωστό, έχει ξετρελάνει τους χρήστες των κοινωνικών δικτύων για το ιδιαίτερο και ασυνήθιστο χρώμα που έχει το χωνάκι. Η έμπνευση προέρχεται από το Λος Άντζελες.

     

    Τελικά τι είναι αυτό που του δίνει αυτό το μαύρο χρώμα;

    Αν και στα γλυκά πολλές φορές χρησιμοποιούνται χρωστικές ουσίες, εδώ δε συμβαίνει κάτι τέτοιο. Το χωνάκι έχει βασικό συστατικό τον ενεργό άνθρακα κι έτσι αποκτά το χαρακτηριστικό μαύρο χρώμα του. Δε μιλάμε λοιπόν μόνο για μια εντυπωσιακή εμφάνιση, αλλά και για ένα χωνάκι παγωτού με οφέλη για την υγεία, μιας και ο ενεργός άνθρακας χρησιμοποιείται συχνά για αποτοξίνωση τους σώματος.

    Δείτε περισσότερα εδώ

    «Αποτοξίνωση» μετά το Πάσχα; Τσάι με λεμόνι και κουρκουμά!

    0 Σχόλια

    Εάν είστε τακτικός αναγνώστης site υγείας και διατροφής, θα έχετε παρατηρήσει πως στην ανάγκη της αποτοξίνωσης υπάρχουν δύο στρατόπεδα. Από τη μία μεριά θα βρείτε τους αρθρογράφους υγείας που εξυμνούν τα οφέλη της αποτοξίνωσης μέσω χυμών, φρούτων και άλλων διατροφικών μυστικών. Στην αντίπερα όχθη βρίσκονται οι ειδικοί της διατροφής, οι οποίοι γνωρίζουν καλά πως ο όρος αποτοξίνωση αποτελεί μία ακόμη διατροφική τάση.

    Υπάρχουν τροφές που συμβάλουν στην αποτοξίνωση;

    Στο ανθρώπινο σώμα υπάρχει ένα «άγρυπνο» όργανο το οποίο έχει επωμισθεί τον δύσκολο ρόλο της απομάκρυνσης βλαβερών ουσιών ή τοξινών. Πρόκειται για το συκώτι, το οποίο θα έχετε ακούσει και ως ήπαρ. Οι επικίνδυνες για τον οργανισμό ουσίες μπορεί να προέρχονται όχι μόνο από τη διατροφή, αλλά από το συνολικό τρόπο ζωής και το περιβάλλον. Ο ξεχωριστός ρόλος ορισμένων τροφίμων, τα οποία αποκαλούνται από πολλούς «αποτοξινωτικά», στοχεύει στην ενίσχυση της δράσης του συκωτιού. Ο στόχος επιτυγχάνεται μέσω της παραγωγής είτε μεγαλύτερου αριθμού πρωτεϊνικών σχηματισμών (ενζύμων), είτε χολής. Καθένα από τα δύο είναι άκρως απαραίτητα για τον «καθαρισμό» του συκωτιού άρα και ολόκληρου του σώματος! Συστατικά της καθημερινής διατροφής που ενισχύουν τη δράση του συκωτιού και σας αποτοξινώνουν είναι: τα χόρτα, η αγκινάρα, o κουρκουμάς, το θυμάρι, ο κόλιανδρος το τσίλι και το κρεμμύδι.

    Αναζωογονητικός συνδυασμός

    Μετά το Πασχαλινό τραπέζι πιθανά αναζητάτε τρόπους για να επανέλθετε στη διατροφή σας, αλλά και για να αισθανθείτε πως ευεξία και ανανέωση. Οι βασικές αρχές της ισορροπημένης διατροφής αποτελούν προτεραιότητα. Συμβουλές όπως η ποικιλία, το μέτρο και η αποφυγή ακραίων λύσεων μπορούν να γίνουν κομμάτι της καθημερινότητάς σας! Και ενώ δεν υπάρχουν «θαυματουργές τροφές», ορισμένοι συνδυασμοί συστατικών προσφέρουν την «αποτοξινωτική» δράση που περιγράφηκε νωρίτερα, βοηθώντας σας να ενισχύσετε την άμυνα, το μεταβολισμό και τη θετική διάθεση!

    • Κουρκουμάς: Συστατικό το οποίο χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες από την παραδοσιακή ιατρική. Χάρη σε μία ομάδα δραστικών ουσιών που περιέχει, τα κουρκουμινοειδή, ενισχύει την παραγωγή χολής. Η τελευταία διατρέχει το συκώτι και παρασύρει κάθε βλαβερή ουσία που έχει συλλέξει από τον οργανισμό.
    • Τσάι: Οι ευεργετικές ιδιότητες του τσαγιού είναι αμέτρητες και πιθανά υπερβαίνουν εκείνες που έχουν ταχτοποιηθεί από τον άνθρωπο. Αρκετές επιστημονικές μελέτες υποστηρίζουν πως το χαμηλό σωματικό βάρος των λαών της Ανατολής οφείλονται εν μέρη στην συχνή κατανάλωση τσαγιού! Οι κατεχίνες που περιέχει το πράσινο τσάι είναι εκείνες που κάνουν τη διαφορά, καθώς φαίνεται να ενισχύουν την καύση λίπους για παραγωγή ενέργειας στο σώμα.
    • Λεμόνι: Περιέχει σημαντική ποσότητα της αντιοξειδωτικής βιταμίνης C! Τι σημασία έχει όμως αυτό για τον οργανισμό σας; Η βιταμίνη C καταφέρνει να προστατεύσει τα κύτταρα του ανοσοποιητικού, και όχι μόνο συστήματος, θυσιάζοντας τον ίδιο της το εαυτό.

    Η συνταγή

    Ξεχάστε το γνωστό «νερό με λεμόνι» κάθε πρωί και δημιουργήστε έναν μοναδικό αναζωογονητικό συνδυασμό από τσάι, λεμόνι, κουρκουμά και άλλα φυσικά συστατικά.

    Υλικά για 3 ποτήρια τσαγιού

    • 3 ποτήρια πράσινου τσαγιού (αποξηραμένου ή από φακελάκι)
    • 1 κομμάτι φρέσκου τζίνζτερ
    • 3 ξυλάκια κανέλας
    • 2 κουταλάκια του γλυκού σκόνη κουρκουμά
    • ¼ κουταλάκι του γλυκού πιπέρι καγιέν
    • 3 λεμόνια, το χυμό τους

    Εκτέλεση

    Ξεφλουδίστε και τρίψτε ένα μικρό κομμάτι τζίντερ, πάχους περίπου 3 εκατοστών. Σε μία μικρή κατσαρόλα βράστε το νερό μαζί με το τζίντερ. Στη συνέχεια χαμηλώστε τη φωτιά και αφήστε να ζεσταθεί για 10 λεπτά. Συνεχίζοντας σε χαμηλή φωτιά, προσθέστε το πράσινο τσάι, την κανέλα, τον κουρκουμα, τα λεμόνια και το πιπέρι καγιέν. Ζεστάνετε για ακόμα 10 λεπτά και στη συνέχεια σουρώστε το ρόφημα. Απολαύστε ζεστό ή κρύο!

     

     

    Πηγή: healthview.gr

    Μάθε τις ασθένειες που θεραπεύει κάθε βότανο – Πλήρης κατάλογος

    0 Σχόλια

    Πλήρης κατάλογος βοτάνων και οι θεραπείες τους. Μάθε τις θεραπευτικές ιδιότητες κάθε βοτάνου μέσα από έναν εύχρηστο αλφαβητικό κατάλογο των βοτάνων της ελληνικής φύσης!

    Α

    Αγγελική – για τόνωση, φλέγμα, σπασμούς, φουσκώματα, τυμπανισμό, ρευματισμούς, αρθρίτιδα

    Αγριμόνιο – για πονόλαιμο, λαρυγγίτιδα, φαρυγγίτιδα, αμυγδαλίτιδα, ουλίτιδα, άφθες, πληγές, μυκητιάσεις, τραύματα, ημικρανίες, διάρροια

    Αλόη – για διαβήτη, τραύματα, αντισηψία, έκζεμα, έγκαυμα, τόνωση

    Αμαμελίδα – για κιρσούς, αιμορραγίες, αντισηψία, πονοκεφάλους, δερματίτιδες, στοματίτιδα, αμυγδαλίτιδα

    Αψιθιά ή Αρτεμισία – για διαβήτη, ακανόνιστη έμμηνος ρύση, εμετούς

    Β

    Βασιλικός – για πονοκεφάλους, νεύρα, άφθες, σπασμούς, στομαχόπονο

    Βαλεριάνα – για ηρεμιστικό, αυπνίες, νεύρα

    Βάλσαμο ή Σπαθόχορτο – για τραύματα, αντισηψία, πόνους, αυπνίες, φλεγμονές, ηρεμιστικό

    Γ

    Γαϊδουράγκαθο – για κίρρωση του ήπατος, αποτοξίνωση του συκωτιού

    Γαρύφαλλο – για πονόδοντο, δυσπεψία, απολύμανση, ναυτία, αντισηψία

    Γλυκάνισος – για κολικούς, χωνευτικό, αδυνάτισμα, κοιλιακά άλγη, αέρια

    Γλυκόριζα – για φλεγμονές

    Δ

    Δάφνη – για συνάχι, πυρετό, φουσκώματα, βρογχίτιδα, αντισηπτικό, άλατα, ορεκτικό, ρευματισμούς

    Δενδρολίβανο – για χοληστερίνη, πονόδοντος, τονωτικό, τριχόπτωση, πιτυρίδα

    Δίκταμο – για συνάχι, γρίπη, ρευματισμούς, πονοκεφάλους, πεπτικό, επούλωση τραυμάτων, μώλωπες

    Δυόσμος – για στομαχικούς πόνους, ταχυπαλμίες, σπασμούς, αυπνίες, ναυτία, ημικρανίες, τρέμουλο

    Ε

    Ευκάλυπτος – για άσθμα, αναπνευστικά, έρπη χειλιών, αντισηψία, βήχα, φλεγμονές, ψείρες κεφαλής, εξανθήματα (καλόγερους, σπυριά)

    Ελαιόλαδο – για δερματικούς ερεθισμούς, σύγκαμα, ουλίτιδα, ωτίτιδα, τριχωτό της κεφαλής

    Ζ

    Ζαμπούκος – για φλέγματα, εφίδρωση, καταρροή, συνάχι, γρίπη, κρύωμα, πονόδοντο, αμυγδαλίτιδα, διουρητικό

    Θ

    Θρούμπι – για χώνεψη, εντερικά παράσιτα, τυμπανισμό, φούσκωμα

    Θυμάρι – για αντισηψία, πυρετό, δερματικές λοιμώξεις, πεπτικό, τόνωση, νευρικές συσπάσεις εντέρων και στομάχου

    Ι

    Ιβίσκος – για πεπτικά προβλήματα, δυσκοιλιότητα, αυξημένα λιπίδια

    Ιτιά – για αντισηψία, πόνους, ρευματισμούς, συνάχι, κρύωμα

    Κ

    Καλαμπόκι (φούντες φυτού) – για ουρικό οξύ, προστάτη, πέτρες νεφρών, κύστη χολής

    Καλέντουλα – για δερματικούς ερεθισμούς, έκζεμα, ακμή, εγκαύματα

    Κανέλα – για σπασμούς, αντισηψία, αντιβακτηριδιακό, παράσιτα εντέρου, μύκητες

    Κάρδαμο (ή κακουλέ) – για λεύκανση δέρματος, τόνωση οργανισμού

    Κόλιανδρος – για πόνους, αδυνάτισμα, τόνωση, άγχος, πονοκεφάλους, κρύωμα, ημικρανίες, αρθριτικά, μυικούς πόνους

    Κύμινο – για δυσπεψία, χιονίστρες

    Κυπαρισσάκι – για πέτρες νεφρών, διαβήτη, προστάτη, κυστίτιδα

    Λ

    Λάβδανο – για φλέγματα, καταρροή, αυπνίες, πονόδοντο

    Λεβάντα – για καρδιά, αυπνίες, γενικούς πόνους, ίλλιγο

    Λεμόνι – για αδυνάτισμα, λεύκανση δέρματος, αντισηψία

    Λιναρόσπορος – για πέτρες χολής, δυσκοιλιότητα, αιμορροΐδες

    Λουΐζα – για δυσκοιλιότητα, αδυνάτισμα, τυμπανισμό

    Λυκίσκος – για διαβήτη, χοληστερίνη, νεύρα, αυπνίες

    Μ

    Μαϊντανός – για διουρητικό, κυτταρίτιδα, φλεγμονές, πόνους, τσιμπήματα εντόμων, λεύκανση δέρματος Μαντζουράνα – για στομαχικούς πόνους, τυμπανισμό, αυπνίες, κοιλόπονους

    Μάραθος – για αδυνάτισμα, πέτρες στα νεφρά

    Μαστίχα Χίου – για στομαχόπονο, έλκος, διαβήτη, χοληστερίνη, διουρητικό

    Μελισσόχορτο – για αυπνίες, υπέρταση, ουρικό οξύ, ταχυκαρδίες

    Μέντα – για αντισηψία, πονόλαιμο, χώνεψη, συνάχι, ξερόβηχα, γρίπη, κακοσμία στόματος

    Μολόχα – για πονόλαιμο, βήχα, άσθμα, γαστρίτιδα, φαρυγγίτιδα, λαρυγγίτιδα

    Π

    Παπαρουνόσπορος – για βήχα, αυπνίες, σπασμούς, νεύρα

    Πασιφλώρα – για αυπνίες, νεύρα, άγχος

    Ρ

    Ρίγανη – για δυσκοιλιότητα, πεπτικά προβλήματα, βρογχίτιδα, κόπωση

    Σ

    Σαλέπι – για βήχα, πονόλαιμο, συνάχι, γρίπη

    Σέλινο – για αδυνάτισμα, καρδιά, συκώτι, νεφρούς

    Σκόρδο – για αντισηψία, μολύνσεις, παράσιτα εντέρων, χώνεψη, χοληστερίνη, υπέρταση, φλεγμονές, ρευματισμούς

    Τ

    Τίλιο – για ημικρανίες, ίλιγγο, ζαλάδες, αυπνίες, συνάχι, δυσπεψία, αρθριτικά

    Τσουκνίδα – για τραύματα, άγχος, κόπωση, διουρητικό, καθαρτικό

    Τζίνσενγκ – για κόπωση, τόνωση

    Φ

    Φασκόμηλο – για τόνωση, διαβήτη, εύκολη πέψη, πρόωρη εμμηνόπαυση, μυικούς πόνους, υπερβολική εφίδρωση

    Φύλλα Αλεξάνδρειας – για δυσκοιλιότητα

    Χ

    Χαμομήλι – για αυπνίες, πονοκεφάλους, πονόδοντο, νευρώσεις, συνάχι, αντισηψία, καθαρισμό δέρματος, φλεγμονές βλεφάρων

     

     

    Πηγή: suxumuxu-info

    Η μοριακή κουζίνα πέθανε ζήτω η «note á note»!

    0 Σχόλια

    Μετά τους αφρούς, τη σφαιροποίηση των υγρών, τα ζεστά ζελέ και τις παγωμένες σκόνες, ο Ερβέ Τις, συνδημιουργός της μοριακής κουζίνας, υποστηρίζει τώρα ότι με τη νέα επαναστατική μαγειρική του θα λυθεί το πρόβλημα της πείνας

    Χθες το βράδυ η σχολή γαστρονομίας Le Monde βράβευσε τον Ερβέ Τις, έναν από τους πιο επιδραστικούς γάλλους επιστήμονες, και παρέθεσε ένα δείπνο προς τιμήν του, κατά τη διάρκεια του οποίου δοκιμάσαμε πιάτα εμπνευσμένα και μαγειρεμένα σύμφωνα με τις νέες μεθόδους του.

    O Ερβέ Τις είναι ο «μάγος της γαστρονομίας», ο οποίος με τα «κόλπα» του άλλαξε την μαγειρική τουλάχιστον όπως ήταν γνωστή για αιώνες. Σας θυμίζω ότι το 1988, δημιούργησε μαζί με τον ούγγρο χημικό Νίκολας Κούρτι το κίνημα της μοριακής γαστρονομίας. Τώρα, ο Τις υποστηρίζει ότι η μοριακή είναι παρελθόν και ότι το μέλλον κρύβεται στην κουζίνα «note á note».

    Ο Ερβέ Τις μιλάει για τις αρχές της «note á note» κουζίνας του

    Ευαγγελίζεται μια κουζίνα που βλέπει την τροφή ως σύνθεση συστατικών, πρωτεϊνών, σακχάρων κλπ σε μορφή σκόνης και αρωματικών ουσιών που εξάγονται από φυσικές πρώτες ύλες, τις οποίες δημιουργεί στο εργαστήριό του στο Παρίσι. Και μετά από 10 χρόνια προσπαθειών, κατάφερε να βρει κάποιον να τα παράγει για εμπορικούς σκοπούς.

    Στη Γαλλία, ο πρωτοπόρος επιστήμονας είναι επικεφαλής του διάσημου Τμήματος Τροφίμων της Γαλλικής Ακαδημίας Γεωργίας, και πολλών άλλων κρατικών οργανισμών και θεωρείται εθνικός θησαυρός.

    Κάθε τόσο παίρνει το ταλαιπωρημένο του σακίδιο με τα μαγικά υγρά και τις μαγικές του σκόνες και ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο για να διδάξει σε κορυφαίες σχολές μαγειρικής από την Κοπεγχάγη μέχρι τη Λισαβόνα (και την Αθήνα), για να επιβλέψει επίσημα δείπνα από το Χονγκ Κονγκ μέχρι το Κεμπέκ και από κει να πεταχτεί μέχρι τη Σεούλ και το Μπουένος Άιρες, όπου έχει ιδρύσει κέντρα έρευνας.

    Τα περιβαλλοντικά προβλήματα δεν έχουν αφήσει ασυγκίνητους όσους ασχολούνται με την γαστρονομία και η πείνα είναι ένα από τα πιο άμεσα. Ο Ερβέ  Τις, λοιπόν, με τις ριζοσπαστικές του ιδέες οραματίζεται τώρα την εξάλειψη του προβλήματος της πείνας.

    Ανάμνηση μεσογειακών θαλασσινών και «κόντρα πλακέ» γιαουρτιού

    «Ένας από τους λόγους που δεν υπάρχει αρκετό φαγητό για να πάει παντού είναι επειδή όταν το μεταφέρουμε, στην πραγματικότητα μεταφέρουμε νερό, το οποίο κάνει τα τρόφιμα να χαλάνε. Ένα καρότο είναι κυρίως νερό, το ίδιο και η ντομάτα, το μήλο, η μελιτζάνα και πολλά άλλα φρούτα και λαχανικά. Αν δεν μπουν στο ψυγείο, το οποίο είναι ακριβό και έχει κακό αντίκτυπο στο περιβάλλον, τα υγρά θρεπτικά συστατικά τους παρέχουν το ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξη μικροοργανισμών», λέει.

    Προτείνει, λοιπόν, να σταματήσει η μεταφορά υγρών τροφίμων από το ένα μέρος του πλανήτη στο άλλο. Ο διαχωρισμός των θρεπτικών συστατικών και των γεύσεων σε σκόνες και υγρά, που μεταφέρονται εύκολα και γρήγορα σε μπουκαλάκια, όπως αυτά που κουβαλάει ο ίδιος στην τσάντα του, μπορούν να γίνουν οι βάσεις για τις τροφές του μέλλοντος.

    Εξάλλου, εκτός από λύση φτηνή, οι συνδυασμοί που μπορούν να προκύψουν είναι απίθανα πολλοί. Τα χημικά τους ονόματα είναι εξαιρετικά πολύπλοκα και δύσκολα τα θυμάται κανείς, όμως το πιο εντυπωσιακό είναι ότι η γεύση και η μυρωδιά τους, που πολλές φορές μάς είναι οικείες. Αλλά και παραπλανητικές αφού μια χημική ένωση από σιναπόσπορο μπορεί στη μια περίπτωση να σου θυμίζει γουασάμπι και στην άλλη άγρια μανιτάρια ενώ μια άλλη ανάλογα με τη συγκέντρωσή της, σκόρδο, μέντα ή καφέ.

    Η επεξεργασία των τροφών στηρίζεται στις αρχές της φυσικής και της χημείας και το σώμα μας είναι ένα βιοχημικό εργοστάσιο, γνωστά τα πράγματα αυτά. Η μαγειρική «note á note», όμως, είναι η πιο προωθημένη μορφή της.

    Εφαρμόζοντας τις αρχές της  θα μπορούν, λέει ο Τις, να δημιουργούνται και υποκατάστατα, ειδικά όταν για κάποιο λόγο ένα τρόφιμο, π.χ. ένα φρούτο, εξαφανιστεί, «χρειάζεται να είμαστε προετοιμασμένοι και για κάτι τέτοιο», τόνισε. Επίσης, η νέα κουζίνα που προτείνει είναι μια κουζίνα διαιτητική, αφού μπορεί να δημιουργήσει την αίσθηση της λιπαρότητας χωρίς να περιέχει ίχνος λιπαρής ουσίας.

    Τα πρώτα «note á note» κοκτέιλ δημιουργήθηκαν στη σχολή Le Monde προς τιμήν του Ερβέ Τις

    Το δείπνο που είχαν ετοιμάσει οι άξιοι μάγειροι της σχολής, μάς έδειξε στην πράξη τι εννοεί ο ριζοσπάστης κύριος Τις. Στην αρχή τρόμαξα, η πρώτη αντίδρασή μου ήταν η άρνηση, άσε που μια μικρή αλλεργία στο στόμα, μου θυμίζει αρκετές ώρες μετά ότι χρειάζεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί με τους νεωτερισμούς.

    Το είπα στον κύριο Τις. Σκέφτηκε λίγο και μου απάντησε με ενθουσιασμό: «Μα είναι απλό. Με τον τρόπο αυτό μπορεί κανείς να βγάζει τον αλλεργιογόνο παράγοντα από το φαγητό του…»

    Το σίγουρο είναι ότι αυτή η εμπειρία μάς πρόσφερε μπόλικο food for thought. Για το μέλλον της διατροφής μας, για τους σεφ, για την υψηλή γαστρονομία, για το τραπέζι των πλουσίων και των φτωχών, για το περιβάλλον, για το που πάει ο κόσμος τελικά.

    Όλα αυτά που άκουσα, είδα, ένιωσα, δοκίμασα, θα τα σκέπτομαι για πολύ καιρό. Και θα με προκαλούν συνεχώς. Δοκιμάζοντας συνειδητοποίησα, εξάλλου, ότι δεν είναι και τόσο «εξωτικά» όλα αυτά. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχουμε αρχίσει να τα τρώμε προ πολλού, ειδικά στο πεδίο της ζαχαροπλαστικής.

    Τα highlights της βραδιάς

    Τα πρώτα «note á note» κοκτέιλ του κόσμου δημιουργήθηκαν στη Le Monde.  Δοκιμάσαμε δύο εντυπωσιακά κοκτέιλ με βάση τη βότκα. Το πράσινο έγινε με γλυκόζη, μηλικό οξύ, αιθέρια έλαια πράσινου μήλου και αχλαδιού και χρωστική από φιστίκι ενώ το ροζ φτιάχτηκε με γλυκόζη, κιτρικό οξύ άρωμα πικραμύγδαλο και κεράσι. Στο τέλος τού δόθηκε και μια ελληνική πινελιά με την προσθήκη αφρού μαστίχας

    Ραβιόλι με σάλτσα που θύμιζε άγρια μανιτάρια

    Πιάτα που ανακαλούν μνήμες. Το στήσιμο των πιάτων αρτιστίκ, τα χρώματα έντονα και φωσφοριζέ, τα αρώματα από τσιχλόφουσκα μέχρι σιρόπι για το βήχα με μια στάση σε ιχθυόσκαλα, οι υφές υγρές, τραγανές, μαλακές με διαβάθμιση. Και όλα μαζί «note á note», πιάτα «évocation» (ανάκληση μνήμης) και πολύ μα πάρα πολύ «σουπερκαλιφρατζιλιστικεξπιαλιντόσιους» (μου το θύμισε ο συνάδελφος από το Γαστρονόμο Άγγελος Ρέντουλας, και το χειροκρότησα). Πιο διαστημικό από όλα εκείνο το ραβιόλι, κάτι σαν μυθικό ζελατινοειδές πλάσμα που κολυμπούσε σε μια καφετιά θάλασσα με γεύση άγριο μανιτάρι, με τάραξε δεν σας το κρύβω.

    H δική μου top γεύση (γιατί ρωτήθηκα). Το αγγούρι σε υγρή ζελατινώδη μορφή είναι το πιο «αγγουρένιο» αγγούρι που έχω δοκιμάσει ποτέ, ξύπνησε μέσα μου μνήμες παιδικές. Το δοκίμασα μαζί με ένα λεπτό «κόντρα πλακέ» γιαουρτιού (αν και ήρθαν χωριστά) και βρήκα ότι ταίριαξαν άριστα, καθώς λιώνοντας στο στόμα ανακαλούσαν τη δροσερή γεύση από τζατζίκι ή σαλάτα με φέτα και αγγούρι.

    Φανταστικό «note á note» φρούτο με μικροσκοπικές μπίλιες από καραμέλα με μέλι και βιταμίνη C

    Ένα φρούτο φανταστικό. Ομολογώ ότι στο επιδόρπιο οι αντιστάσεις μου είχαν καμφθεί εντελώς. (Έφαγα δύο για να βεβαιωθώ ότι μου αρέσουν). Πρώτα ήρθε ένα μπολ με μπλε υγρό και υγρό άζωτο,  που μας τύλιξε με ατμούς, όσο απολαμβάναμε το φανταστικό «note á note» φρούτο που δημιούργησε ο νεαρός χημικός και σεφ Νικόλας Νικολακόπουλος, μεταξύ άλλων με αλμπουμίνη (πρωτεΐνη που δίνει υφή μους) και ινουλίνη (διαλυτή φυτική ίνα που δίνει την αίσθηση λιπαρότητας χωρίς καθόλου λιπαρές ουσίες). Είναι ένα φρούτο που δεν υπάρχει, κάτι σαν αφράτο αχλάδι με λεπτή «πέτσα» εξωτερικά και στην καρδιά του (όπως τα φρούτα του πάθους) γεμάτο με μικρά μπιλάκια από καραμέλα, μέλι και βιταμίνη C…

    Σημειώσεις

    Όλα τα «note á note» εδέσματα δημιουργήθηκαν ειδικά για την συγκεκριμένη εκδήλωση από τους καθηγητές της Σχολής Le Monde, Καλόσακα Ευθύμιο και Νικόλα Νικολακόπουλο, σύμφωνα με τη μεθοδολογία του Ερβέ Τις. Το πρώτο (μπακαλιάρος με πουρέ πατάτας, παντζάρι και μαύρο σκόρδο) και το κύριο πιάτο (αρνάκι σε κρούστα ελιάς με πουρέ μελιτζάνας) δημιουργήθηκαν από τον σεφ-καθηγητή Μιχάλη Ντουνέτα και δεν ήταν «note á note». Τα κοκτέιλ δημιουργήθηκαν ειδικά από τον καθηγητή της σχολής Γιάννη Βλάχο. Τέλος σπουδαστές των τμημάτων ξενοδοχειακής διοίκησης και μαγειρικής τέχνης υποστήριξαν εθελοντικά την εκδήλωση.

     

    πηγή: protagon.gr

    Είναι αυτά τα 50 καλύτερα φαγητά του κόσμου;

    0 Σχόλια

    Έτσι τουλάχιστον ψήφισαν οι αναγνώστες του CNN.com και η αλήθεια είναι ότι τα αποτελέσματα μας εντυπωσίασαν. Στη λίστα δεν συναντάμε ούτε γκουρμέ δημιουργίες, ούτε κλασικά πιάτα της γαλλικής κουζίνας, αλλά φαγητά όπως μπέργκερ, πίτσα και πατατάκια. Τις δέκα πάντως πρώτες θέσεις κατέκτησαν πιάτα από χώρες της Ασίας.

     

    10. Massaman κάρι, Ταϊλάνδη
    Πικάντικο, γλυκό και αλμυρό ταυτόχρονα, με άρωμα και γεύση καρύδας, θεωρείται ο βασιλιάς των κάρι. Συνδυάζεται εξαιρετικά με ρύζι.

     

    9. Πάπια Πεκίνου, Κίνα
    Αργά ψημένη στο φούρνο, η πάπια Πεκίνου με τη τραγανή και καραμελένια πέτσα είναι ένα από τα πιο δημοφιλή ασιατικά πιάτα. Πολλά τοπικά μάλιστα εστιατόρια σερβίρουν περισσότερη πέτσα απ’ ό,τι κρέας, ενώ τη συνδυάσουν με τηγανήτες, κρεμμύδια και σάλτσα από γλυκά φασόλια.

     

    8. Ράμεν, Ιαπωνία
    Σύμφωνα με το ιαπωνικό πρωτόκολλο, όσο πιο γευστικό είναι το ράμεν σου, τόσο πιο δυνατούς ήχους πρέπει να κάνεις όταν το τρως, για να δείξεις τον σεβασμό σου στο σεφ.

     

    7. Dim sum, Χονγκ Κονγκ
    Αποκλείεται να μην πας στο Χονγκ Κονγκ και να μην δοκιμάσεις το συγκεκριμένο πιάτο. Το λατρεύουν όλοι, από τους τουρίστες και τα παιδιά, μέχρι τους ηλικιωμένους ανθρώπους που ζουν εκεί. Τις περισσότερες φορές σερβίρεται σε μπουκίτσες, οι οποίες είναι άκρως εθιστικές.

     

    6. Som tam. Ταϊλάνδη
    Πρόκειται για μια σαλάτα από παπάγια, σκόρδο, τσίλι, σάλτσα ψαριού, φιστίκια, αποξηραμένες γαρίδες, ντομάτες, χυμό λάιμ και φασόλια.

     

    5. Pad thai, Ταϊλάνδη
    Ήμασταν σίγουροι πως θα συναντήσουμε το συγκεκριμένο πιάτο στη λίστα και ίσως να το περιμέναμε και σε ακόμη υψηλότερη θέση. Σε ποιον άλλωστε δεν αρέσουν τα νουντλς με λαχανικά στο τηγάνι;

     

    4. Tom yam goong, Ταϊλάνδη
    Αυτό το ταϊλανδέζικο πικάντικο αριστούργημα περιλαμβάνει γαρίδες, ντομάτες, μανιτάρια, λεμονόχορτο και πλήθος μπαχαρικών, υλικά που το κάνουν ένα από τα αγαπημένα όσων λατρεύουν την ασιατική κουζίνα.

     

    3. Σούσι, Ιαπωνία
    Δεν μπορούμε να πούμε ότι σοκαριστήκαμε… Το νόστιμο φαγητό δεν είναι ανάγκη να είναι και περίπλοκο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση για παράδειγμα, ο πολύ απλός συνδυασμός ρυζιού και ωμού ψαριού έχει κάνει εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο φανατικούς του θαυμαστές.

     

    2. Nasi goreng, Ινδονησία
    Ο μαγικός συνδυασμός ρυζιού, αβγού και γαρίδας ξαναχτυπά. Το δεύτερο τηγανητό ρύζι της λίστας, αποτελεί ένα από τα αγαπημένα τοπικά πιάτα.

     

    1. Rendang, Ινδονησία
    Ξεκάθαρος νικητής, αυτό το πιάτο με βοδινό κρέας φαίνεται να έχει πολύ πιστούς θαυμαστές. Το κρέας σιγοβράζει σε γάλα καρύδας και σε ένα μείγμα από λεμονόχορτο, κουρκουμά, σκόρδο, τζίντζερ, τσίλι και πολλά άλλα μπαχαρικά και στη συνέχεια μένει στην κατσαρόλα για μερικές ώρες προκειμένου να γίνει μαλακό και πεντανόστιμο. Συχνά σερβίρεται σε τελετές και σε εκλεκτούς καλεσμένους εκδηλώσεων.

    Δείτε την ολοκληρωμένη λίστα εδώ.

    πηγή: olivemagazine.gr

    Μαύρο σκόρδο: όλα για τη νέα υπερτροφή

    0 Σχόλια

    Τελευταία, το συναντάμε όλο και περισσότερο σε εστιατόρια, παντοπωλεία, ακόμη και σε φαρμακεία. Τι είναι λοιπόν αυτό το μαύρο σκόρδο και γιατί πρέπει να το βάλουμε στο τραπέζι μας;

    Αν είστε από τους λίγους που δεν έχουν ακούσει ακόμα για το μαύρο σκόρδο, καιρός να μάθετε περισσότερα, αφού το συναντάμε όλο και συχνότερα στην καθημερινότητά μας. Πρόκειται για ένα από τα τελευταία super foods, μας ήρθε πριν λίγα χρόνια από την Κορέα, ωστόσο πλέον παράγεται και στη χώρα μας. Αρκετά είναι τα ελληνικά εστιατόρια που το έχουν ήδη εντάξει στις συνταγές τους, ενώ στην αγορά κυκλοφορούν όλο και περισσότερα προϊόντα με το μαύρο σκόρδο ως πρώτη ύλη, τόσο σε καταστήματα  όσο και στο διαδίκτυο.

    Για να μάθουμε περισσότερα για τη διαδικασία παραγωγής, τα πλεονεκτήματά και τις διαφορές του σε σχέση με το κλασικό σκόρδο, απευθυνθήκαμε στην Downvillage, από τους λίγους που το παράγουν εδώ και μερικά χρόνια στη χώρα μας. Πρόκειται για μια πειραματική φάρμα στο Κατηχώρι Πηλίου όπου από το 2009 ο αγρότης και ιδιοκτήτης της Παναγιώτης Γανωτής σε συνεργασία με τον executive chef Γρηγόρη Χέλμη κάνουν πειράματα με ντόπια αλλά και ιδιαίτερα κηπευτικά, όπως κολοκύθια Chayote, τιγρέ και piccolo τομάτες, κάθετη παραγωγή μανιταριών όπως το κίτρινο Πλευρώτους και Nameko, αλλά και πειραματικές ζυμώσεις, ωριμάνσεις και παλαιώσεις, όπως αλλαντικά, τυριά και αρχαιοελληνικό γάρο.

    Εκεί, στο κελάρι της φάρμας, στήθηκε ο πρώτος πειραματικός θάλαμος ωρίμανσης μαύρου σκόρδου, με εξαντλητικές δοκιμές με ποικιλίες, θερμοκρασίες, υγρασίες και χρόνο ωρίμανσης, γνωρίζοντας την ανωτερότητα της ποιότητας του ελληνικού σκόρδου σε σχέση με το ασιάτικο. Στην πορεία την ομάδα πλαισίωσε και ο Γιώργος Χέιρ, ο οποίος έχει αναλάβει την οργάνωση του εγχειρήματος.

    Πώς και πού ξεκίνησαν όλα

    Το μαύρο σκόρδο δεν είναι μια ποικιλία σκόρδου, όπως ίσως πολλοί πιστεύουν, αλλά ένα προϊόν που προκύπτει από μια φυσική επεξεργασία του σκόρδου.
    Όπως μας είπε ο Γρηγόρης Χέλμης, executive chef και developlment manager της Downvillage, η κατανάλωση ωριμασμένου σκόρδου με διάφορες τεχνικές, προϋπήρχε στην Κορέα, ωστόσο σημαδιακή χρονιά ήταν το 2004, όταν ο Scott Kim ξεκίνησε τη δική του διαδικασία στην Κορέα και το 2008 όταν ίδρυσε την Black Garlic Co στην Καλιφόρνια. Από εκεί άρχισε να διαδίδεται το προϊόν αυτό αρχικά στην Αμερική και στη συνέχεια στην Ευρώπη, στις κουζίνες των εστιατορίων, αλλά και ως superfood.

    Η διαδικασία παραγωγής του

    Το μαύρο σκόρδο προκύπτει από το λευκό, όταν αυτό ωριμάζει κάτω από ορισμένες συνθήκες. Συγκεκριμένα, στη Downvillage το μαύρο σκόρδο φτιάχνεται από βιολογικό λευκό σκόρδο, το οποίο εκτίθεται μέσα σε αυτοματοποιημένους θαλάμους τελευταίας τεχνολογίας σε συγκεκριμένες θερμοκρασίες και υγρασίες, για 40 ημέρες. Στη συνέχεια, αφήνεται να ωριμάσει και να ισορροπήσει στο κελάρι για 10-15 ημέρες, πριν καθαριστεί και υποστεί επεξεργασία. Κατά τη διαδικασία παραγωγής δεν χρησιμοποιούν κανενός είδους πρόσθετο στοιχείο ή συντηρητικό, επομένως το μαύρο σκόρδο είναι ένα απόλυτα φυσικό προϊόν.

    Και γιατί μαύρο σκόρδο;

    Εκτός από το χρώμα, το μαύρο σκόρδο διαφέρει και σε υφή αλλά και -το κυριότερο- στη γεύση. Με τη διαδικασία ωρίμανσης μετατρέπεται από σκληρό και αψύ σε μαλακό, γλυκό και με μικρή οξύτητα, ενώ διατηρεί ένα ελαφρύ άρωμα σκόρδου.
    Στη γεύση γίνεται περίπλοκο κι ενδιαφέρον, καθώς επίσης βγάζει τόνους καφέ, πετιμεζιού και γλυκόριζας.
    Έτσι, η γεύση που δίνει όπου προστίθεται είναι τελείως διαφορετική από αυτήν του κοινού σκόρδου, με μόνο κοινό τη γνωστή επίγευση του σκόρδου, που στην περίπτωση του μαύρου είναι ιδιαίτερα απαλή. Λόγω της ηπιότητας που προκύπτει από την διαδικασία ωρίμανσης και τη μετατροπή των συστατικών από λιποδιαλυτά σε υδατοδιαλυτά, η πέψη είναι ευκολότερη, ωστόσο κρατάει τις ιδιότητες του ως προς τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Ένα ακόμη δυνατό σημείο του είναι το ότι δεν μυρίζει όταν το καταναλώνεις όπως το λευκό σκόρδο.

    Πώς το συναντάμε;

    Downvillage

    Το μαύρο σκόρδο κυκλοφορεί στην αγορά με διάφορους τρόπους: από καθαρισμένες σκελίδες, μέλι με μαύρο σκόρδο, χαβιάρι μαύρου σκόρδου (μαύρο σκόρδο, μέλι, καφές σε σχήμα χαβιαριού με Agar-Agar) και προσεχώς μαύρο σκόρδο σε σκόνη, σοκολατάκι με μαύρο σκόρδο, μπάρα δημητριακών και relish παντζαριού (Downvillage) μέχρι κασέρι με μαύρο σκόρδο (Τυροκομείο Καρακάνα), κριτσίνια με παντζάρι και μαύρο σκόρδο ή πάστα μαύρου σκόρδου (Πυλιακή Γη). Ακόμη, ο Στέφανος Διαμαντόπουλος σε συνεργασία με τη Γιάννα Μπαλαφούτη έχουν παρασκευάσει σοκολάτα με παντζάρι και μαύρο σκόρδο (Le Votre Pirée). Όσο διαδίδεται και αυξάνεται η ζήτησή του μπαίνουν και νέοι παραγωγοί ή μεταποιητές στο παιχνίδι, ενώ αυξάνονται και οι εισαγωγές του από Κορέα, Ιταλία, Ισπανία, Αγγλία. Το βρίσκουμε και σε μορφή κάψουλας στα φαρμακεία.

    Η τιμή του

    Η τιμή για καθαρισμένη και διαλεγμένη σκελίδα 50γρ (περίπου σκελίδες από 2 σκόρδα) είναι γύρω στα 5 ευρώ, το μέλι 100 γρ. επίσης 5 ευρώ, όπως στην ίδια τιμή θα βρείτε και το «χαβιάρι» μαύρου σκόρδου των 35γρ.

    Πού μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε

    Θεωρητικά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί όπου μπαίνει το κοινό σκόρδο, ωστόσο το εντυπωσιακό με το μαύρο είναι ότι ταιριάζει εξίσου καλά και σε αλμυρές και σε γλυκές παρασκευές! Ενδείκνυται για μαρινάδες, ζυμαρικά, ριζότο, dressing για σαλάτες, μπαίνει σε ντιπ π.χ γιαουρτιού αντί για το λευκό, αλλά συνδυάζεται μοναδικά και με σοκολάτα (όπως τα σοκολατάκια με μαύρο σκόρδο που είναι το επόμενο προϊόν, όπως μας είπαν, της Downvillage).

    Σοκολατάκια, Downvillage

    Πιο συγκεκριμένα, οι ολόκληρες σκελίδες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε pesto για σάλτσες ζυμαρικών ή ριζότο, σαν άλειμμα για sandwich ή burger, σε dressing για σαλάτες, σε τζατζίκι, αλλά και για να δώσουν σώμα και άρωμα σε σάλτσες για κρέας ή ψάρι.
    Η πούδρα (σκόνη) μαύρου σκόρδου μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν άρτυμα σε σαλάτες, σούπες, ριζότο ή ζυμαρικά, σε βούτυρο μαύρου σκόρδου για κρέας ή σάλτσες, σε μαρινάδες για κρέατα σχάρας, ακόμα και σαν συστατικό σε ιδιαίτερα κοκτέιλ.
    Το μέλι με σκόρδο ταιριάζει εξαιρετικά με τυριά και αλλαντικά, σαν dressing σε σαλάτες, μαζί με μαγιονέζα ή μουστάρδα για spread σε sandwich ή burger ή σαν κρούστα σε ψητό κρέας ή ψάρι.
    Το χαβιάρι μαύρου σκόρδου θα δώσει έναν διαφορετικό τόνο σε canape και μπουκιές, αλλά και σε sushi.

    Χαβιάρι μαύρου σκόρδου, Downvillage

    Τα οφέλη του

    Οι ειδικοί το θεωρούν την ultimate σύγχρονη υπερτροφή, αφού ενώ έχει τις ίδιες θρεπτικές και θεραπευτικές ιδιότητες με το λευκό, περιέχει διπλάσια ποσότητα αντιοξειδωτικών συστατικών, που θωρακίζουν τον οργανισμό απέναντι στις ελεύθερες ρίζες που είναι υπεύθυνες για τη γήρανση του σώματος.

     

    Το σημαντικότερο συστατικό του είναι η S-allylcysteine, η οποία βρίσκεται σε πολύ μεγαλύτερες συγκεντρώσεις στο μαύρο σκόρδο σε σχέση με το λευκό, είναι υδατοδιαλυτή και βοηθά στην καλύτερη απορρόφηση της αλισίνης του σκόρδου από τον οργανισμό (η οποία είναι λιποδιαλυτή), ενισχύοντας τον οργανισμό μας απέναντι στις λοιμώξεις. Συμπληρωματικά, το μαύρο σκόρδο περιέχει μέχρι κι 4 φορές υψηλότερες συγκεντρώσεις ευεργετικών συστατικών, όπως Κάλιο, Νάτριο, Μαγνήσιο, Ασβέστιο αλλά και υδατοδιαλυτά αμινοξέα. Η βελτίωση της αρτηριακής πίεσης, των επιπέδων της χοληστερόλης και της κυκλοφορίας του αίματος και οι αντιμικροβιακές, αντιβιοτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιμυκητιακές ιδιότητες του μαύρου σκόρδου, αλλά και κάποιες πρόσφατες έρευνες που δείχνουν αντικαρκινικές ιδιότητες και μείωση των συμπτωμάτων της νόσου του Αλτσχάιμερ, φέρνουν το μαύρο σκόρδο στο προσκήνιο της υγιεινής διατροφής και το έχουν κάνει ιδιαίτερα δημοφιλές.

    Πηγή: athinorama.gr

    Η τελευταία «υπόκλιση» στον Γάλλο σεφ Paul Bocuse

    0 Σχόλια

    Περίπου 1.500 σεφ από όλο τον κόσμο, καθώς και χιλιάδες λάτρεις της γαλλικής κουζίνας βρέθηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωάννη στη Λυόν για να αποχαιρετίσουν τον διάσημο Γάλλο σεφ Paul Bocuse ο οποίος πέθανε σε ηλικία 91 ετών την περασμένη εβδομάδα.

    Συχνά ο Bocuse αποκαλούταν ως ο «Πάπας» της μαγειρικής, και ήταν γνωστός για την υψηλή ποιότητα των πιάτων του και για τις πρωτοποριακές του μεθόδους. Ο Bocuse έλαβε πολλά βραβεία και αστέρια Michelin καθ ‘όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, συμπεριλαμβανομένου του μεταλλίου του Commandeur de la Légion d’honneur.

    Δείτε φωτογραφίες από την τελετή:

    Τελικά κάνει καλό το κρασί στην υγεία μας;

    0 Σχόλια

    Το κρασί είναι ένα διαχρονικό και σχετικά ελαφρύ ποτό το οποίο κερδίζει τις προτιμήσεις μας ολοένα και περισσότερο. Χρήσιμο είναι να μάθουμε λοιπόν, ποιες είναι οι ευεργετικές ιδιότητες και οι θερμιδικές αξίες του κρασιού κι αν τελικά κάνει καλό να το πίνουμε συχνά…

    Τις απορίες μας λύνει η διατροφολόγος Αναστασία Κανέλλου.

    Τι ισχύει για τις ευεργετικές ιδιότητες του κρασιού;

    Έχουν αποδειχθεί διαφορετικές ευεργετικές επιδράσεις της ήπιας κατανάλωσης κρασιού στην υγεία μας. Παρατηρήθηκε ότι προκαλεί τη σημαντική αίσθηση ότι είμαστε υγιείς, η οποία βελτιώνει τη διάθεση και τελικά την ποιότητα της ζωής μας. Μακροπρόθεσμα, μειώνει τον κίνδυνο εμφράγματος (κατά 30%) και εμφάνισης καρκίνου στομάχου και πνεύμονα, ενώ μειώνει τις πιθανότητες κατάγματος της λεκάνης. Τα παραπάνω οφέλη καρπούνται όσοι πίνουν καθημερινά 1-2 ποτηράκια κρασιού, σε σχέση με όσους δεν πίνουν καθόλου κρασί ή προτιμούν την μπίρα και άλλα οινοπνευματώδη ποτά. Αντίθετα, η συστηματική υπερκατανάλωση οινοπνεύματος αυξάνει τα καρδιαγγειακά νοσήματα και επιβαρύνει την υγεία του οργανισμού.

    Υπάρχει διαφορά μεταξύ λευκού και ερυθρού, όσον αφορά τα ευεργετικά συστατικά που λαμβάνουμε;

    Ναι, κυρίως ως προς την αντιοξειδωτική τους δράση. Ενώ η περιεκτικότητα του οινοπνεύματος είναι ίδια στο λευκό και στο κόκκινο κρασί (~12%), συνεπώς και η ευεργετική δράση τους παρόμοια, ξεχωρίζει το κόκκινο κρασί για την περιεκτικότητά του σε πολυφενόλη, ρεσβερατόλη και μελατονίνη. Αυτές οι ουσίες αυξάνουν την αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη και αντικαρκινική δράση του κόκκινου κρασιού σε σχέση με το λευκό. Επιπλέον, συμβάλλουν στην αύξηση της καλής χοληστερίνης, καθώς και στην ευκολία προσαρμογής στους βιορυθμούς της ημέρας. Πιο συγκεκριμένα, οι θερμίδες που περιέχει ένα ποτήρι κόκκινο κρασί σε σχέση με το λευκό είναι παρόμοιες (125 kcal/121 kcal), η περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες ακριβώς η ίδια (3,8 γρ.), τα φυσικά σάκχαρα είναι 9 γρ. λιγότερα στο κόκκινο, ενώ 1,4 γρ. στο λευκό. Τα ωφέλιμα για τα οστά μας ασβέστιο (1% και στα δύο είδη) και φώσφορος (3,5% στο κόκκινο και στο 2,6% στο λευκό) περιέχονται σε πολύ μικρές ποσότητες και στα δύο είδη. Ελάχιστα περισσότερο μαγνήσιο έχει το κόκκινο 5%, ενώ το λευκό 4%. Διπλάσια ποσότητα σιδήρου περιέχει το κόκκινο κρασί (4%) σε σχέση με το λευκό(2%). Δεν θεωρείται όμως το κρασί σημαντική διατροφική πηγή για βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία, μια και ένα ποτήρι (140 ml) προσφέρει λιγότερο από το 10% των ημερήσιων αναγκών σε αυτά, με οριακή εξαίρεση το μαγνήσιο, που φτάνει στο 11%.

    Ποια είναι η προτεινόμενη ημερήσια ποσότητα για τον μέσο ενήλικα;

    Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ-WHO) συστήνει καθημερινά 2 ποτήρια κρασί στις γυναίκες και 3 στους άντρες. Παρατηρούμε ότι η μεσογειακή διατροφή συστήνει 1 κρασάκι στις γυναίκες και 2 στους άντρες. Δίνεται, μάλιστα, έμφαση στον τρόπο κατανάλωσης και προτείνεται να απολαμβάνουμε το κρασί με παρέα και φαγητό.

    Και η θερμιδική τους αξία δεν μας επιβαρύνει;

    Με 7 kcal/γρ. θεωρούμε τις θερμίδες του οινοπνεύματος «μπόλικες», γιατί είναι σχεδόν διπλάσιες από τις 4 kcal/γρ. που δίνουν οι υδατάνθρακες (π.χ. μακαρόνια) και οι πρωτεΐνες (π.χ. ψαχνό κρέας). Το αλκοόλ πλησιάζει δηλαδή τις 9 kcal/γρ. του λίπους. Αν είναι γλυκό το κρασί, προστίθενται και οι θερμίδες της ζάχαρης (4 kcal/γρ.), συνεπώς μπορεί να παχύνουμε αν παραπίνουμε αλκοολούχα ποτά. Με 2 ποτηράκια κρασί προσλαμβάνουμε περίπου 150 kcal, είναι δηλαδή σαν να έχουμε φάει (σε θερμίδες) μια μικρή μπριζόλα − μικρή όμως! Τις θερμίδες από 2 κρασοπότηρα μας δίνει ένα νεροπότηρο μπίρα και μόνο ένα σφηνάκι από τα βαριά ποτά. Αναλογιστείτε ότι μια βραδιά κυλάει αβίαστα με παρέα και 2 κρασάκια, ενώ αν προτιμήσουμε 2 μπίρες ή 2 σκληρά ποτά, έχουμε «φάει» αντίστοιχα 2 ή 4 μπριζόλες!

    Τι σχέση έχει με τη μεσογειακή διατροφή η σύγχρονη Ελλάδα;

    Δυστυχώς, οι Έλληνες έχουμε απομακρυνθεί από τη μεσογειακή διατροφή, κυρίως λόγω του τρόπου ζωής μας, που δυσκολεύει την προμήθεια φρέσκων τροφίμων και παρασκευής τους στο σπίτι. Την ανάγκη αυτή του καταναλωτή για υγιεινή διατροφή θα μπορούσαν να καλύψουν τα εστιατόρια, τα μαγειρεία ακόμα και τα ταχυφαγεία/delivery, προσαρμόζοντας την κουζίνα τους στους κανόνες της μεσογειακής δίαιτας, παρασκευάζοντας συνταγές με όσπρια και λαχανικά σε μορφή λαδερών, σαλάτες, εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, ξηρούς καρπούς, ψάρι/θαλασσινά… και ένα ποτηράκι κρασί.

    Πηγή: Lifo

    Umami: Πόσα ξέρεις για την 5η γεύση;

    0 Σχόλια

    Στα ιαπωνικά σημαίνει «καλή γεύση» ή «νοστιμιά» και είναι η 5η βασική γεύση μετά το ξινό, το γλυκό, το πικρό και το αλμυρό.

    Έχετε αναρρωτηθεί γιατί ένα cheeseburger μας δίνει εκτός από το αίσθημα του κορεσμού και μια ανεπανάλληπτη χαρά; Γιατί πολύ απλά ο συνδυασμός των τροφών που το αποτελούν έχει υψηλότατα επίπεδα γλουταμινικού οξέος, είναι δηλαδή γεύση Umami. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

    Το Umami ανακαλύφθηκε από τον ιάπωνα χημικό Kikunae Ikeda το 1908, μόλις όμως το 2000 θεμελιώθηκε επιστημονικά, όταν διαπιστώθηκε ότι οι γεύσεις umami γίνονται αντιληπτές από τους γευστικούς μας κάλυκες χάρη στο γλουταμινικό οξύ που περιέχουν πολλά τρόφιμα.

    Ο τόνος, οι γαρίδες, τα όστρακα, τα ψητά μανιτάρια, τα καπνιστά θαλασσινά, το σέλινο, το σπανάκι και το πράσινο τσάι περιέχουν τις υψηλότερες ποσότητες umami. Το ίδιο και τα σπαράγγια, τα αυγά, το ώριμο μαλακό τυρί, τα παστά κρεατικά, η κέτσαπ και η σόγια.

    Τι γεύση, όμως, έχει το umami; Αν κρίνουμε από τα παραπάνω τρόφιμα, θα λέγαμε κάτι ανάμεσα σε αλμυρή και καπνιστή. Πρόκειται για μια γεύση που δεν μπορεί εύκολα να εντοπιστεί και να περιγραφεί, η οποία προσδίδει μια βελούδινη αίσθηση στη γλώσσα, προκαλόντας ευχάριστα τον ουρανίσκο. Είναι μια γεύση με βάθος, όπως λένε οι σεφ, που αναδεικνύεται ακόμα περισσότερο από τους συνδυασμούς των υλικών και τις αλυσιδωτές διεγέρσεις που προκαλούν στους γευστικούς μας κάλυκες. Στο χώρο της γεύσης, πάντως, το Umami έχει συνδεθεί με την ουσία της νοστιμιάς, τη μέγιστη απόλαυση και τη γευστική πληρότητα.

    Γευστικοί συνδυασμοί για να εντοπίσεις το umami
    Η πρώτη επαφή του ανθρώπου με το μητρικό γάλα είναι και η πρώτη του επαφή με το umami. Τα βρέφη μάλιστα αισθάνονται αυτή την πληρότητα και την ευδαιμονία που προκαλεί η 5η γεύση, όταν έρχονται σε επαφή με τον θηλασμό, αλλά δεν έχουν τη συνείδηση για να το ξεχωρίσουν. Όσο για τους ενήλικες, αρκεί να δώσουν βάση στους παρακάτω συνδυασμούς για να διακρίνουν εκείνα τα χαρακτηριστικά που απογειώνουν τη γεύση.

    Το cheeseburger, δηλαδή το μοσχαρίσιο μπιφτέκι σε συνδυασμό με το τυρί, τη ντομάτα και την κέτσαπ, έχει υψηλότατα επίπεδα γλουταμινικού οξέος. Προσθέτοντας και μπέικον η γεύση umami πραγματικά απογειώνεται! Την 5η γεύση πυροδοτούν επίσης οι τηγανητές πατάτες με κέτσαπ (246mg/100g), τα καρότα που μαγειρεύονται με κρέας ή γλυκοπατάτες και η παρμεζάνα (100 γραμμ. παρμεζάνας περιέχουν 1200mg φυσικού γλουταμινικού οξέος!). Τελικά μερικές από τις πιο αμαρτωλές γευστικές απολαύσεις του πλανήτη είναι umami!

    Πηγή: olivemagazine.gr

    Τα γεύματα της Εβδομάδας: Ιδέες για σωστή προετοιμασία

    0 Σχόλια

    Γιατί προετοιμασία γευμάτων;

    Για πολλούς λόγους.

    Για να μην έχετε να μαγειρεύετε κάθε γεύμα ξεχωριστά για κάθε ημέρα της εβδομάδας. Για να μην παραγγέλνετε συνέχεια απ’ έξω και σπαταλάτε το μπάτζετ σας σε ανθυγιεινές επιλογές. Για να κάνετε σωστές διατροφικές επιλογές που μακροπρόθεσμα θα σας κάνουν υγιείς και περισσότερο αποδοτικούς.

    Α, και για να μην παχύνετε. Διάβασε περισσότερα